Kamica nerkowa na cenzurowanym

Wiele ludzi choruje na kamicę nerkową, co czyni tę chorobę problemem społecznym dotykającym osoby w różnym przedziale wiekowym. Trzy lata temu we współpracy Instytutu Fizyki im. Augusta Chełkowskiego UŚ z Katedrą i Oddziałem Klinicznym Śląskiej Akademii Medycznej w ramach prowadzonych wyższych studiów zawodowych fizyki medycznej na poziomie licencjackim i magisterskim podjęto badania nad tą chorobą.

Kamień składający się z szczawianu wapnia wydobyty nerki pacjenta
Kamień składający się z szczawianu
wapnia wydobyty nerki pacjenta
W tym celu wykorzystywany jest światowej klasy Wielofunkcyjny Spektrometr Elektronów PHI 5700/660 firmy Physical Electronics oraz proszkowy dyfraktometr rentgenowski D5000 firmy Siemens. Oba urządzenia znajdują się w Zakładzie Fizyki Ciała Stałego IF UŚ. Badania mają na celu lepsze poznanie mechanizmu krystalizacji kamieni moczowych oraz przyczynienie się do wczesnej identyfikacji tych kamieni. Wyniki badań przedstawiane są na konferencjach oraz publikowane w czasopismach naukowych. Kamica nerkowa była tematem kilku prac dyplomowych i magisterskich. Katarzyna Sapeta, obecnie studentka V roku fizyki medycznej, została uhonorowana I nagrodą przyznaną dla młodych autorów prac konferencyjnych na międzynarodowym sympozjum fizyki medycznej w Wiśle w 2000 r. Nagrodzony komunikat p.t. „XPS, SIMS and X-ray diffraction analysis of urinary calculi” autorstwa A.Winiarskiego, K.Sapety, M.Urbańczyk i A.Prajsnera w przeważającej części przedstawia wyniki uzyskane podczas wykonywania jej pracy licencjackiej. Do ostatnich osiągnięć należy identyfikacja w kamieniu nerkowym nowego związku chemicznego - szczawianu wapniowego zawierającego 1.25 cząsteczki wody uwięzionej w strukturze krystalicznej tego związku.

Badania kamieni moczowych są nadal kontynuowane pod kierownictwem doc. dr hab. Andrzeja Prajsnera z Akademii Medycznej i dra Antoniego Winiarskiego z Uniwersytetu Śląskiego.

Prowadzone badania są dobrym przykładem właściwego wykorzystania unikatowej aparatury badawczej służącej także innym ośrodkom w naszym regionie.

Ten artykuł pochodzi z wydania: